Een korte gedachte over AIDS preventie

Laatst kwam ik via een link op de website van dance4life. Het ging over een meisje dat op haar 16e aids had opgelopen. Vreselijk natuurlijk. Om op die leeftijd een ziekte op te lopen, waar je de rest van je leven aan vast zit.

Vervolgens ging ik een beetje rondneuzen op de website. Ik bleef achter met één vraag: wat zegt Dance4Life (en StopAidsNOw) over het veranderen van seksueel gedrag? Er staat wel ergens dat “hen overtuigen hun gedrag te veranderen” onderdeel is van hun aanpak. Maar wat houdt dat in?

Het negeren van grote demonstraties

Op 10 mei was er de National March For Life in Ottawa. Hier kwamen erg veel mensen op af.  Ik lees verschillende aantallen (10.000, 12.00, 20.000). Maar dat het er veel waren, mag duidelijk zijn. Op Twitter las ik de opmerking dat je daar niets over op NOS leest of in de Volkskrant. Dus ik zoeken. Was er niets over de demonstratie in Canada terug te vinden? Ik vond dit, dit en dit. Vooral voor de laatste link moet je wel heel gericht zoeken.

Wordt dit nieuws bewust genegeerd?

Kindjes maken(?)

"Als #echtscheiden afval is, is #draagmoedergezocht grofvuil #bah", tweette Mariska Orbán de Haas laatst. Ik las en dacht: “Hè?‏ Nu een show waarin ze draagmoeder moeten zoeken?”. Op dergelijke momenten denk ik bijna dat ik misschien wat meer t.v. zou moeten kijken. Dit programma ken ik namelijk niet. De website van het programma heb ik inmiddels maar met een bezoekje vereert.

Kijk, ik gun iedereen zijn geluk. En daar hoort de vervulling van een kinderwens bij. Ook begrijp ik het verlangen. Het moet ontzettend zwaar en pijnlijk zijn een kinderwens te hebben en deze niet te kunnen vervullen door middel van de gebruikelijke wegen. De mensen in het programma lijken mij ook prima mensen met de beste bedoelingen. Maar toch, ik denk niet dat het de bedoeling is om zo kindjes krijgen.

Nederland. Zo klein.

Soms verwonder ik mij over hoe klein Nederland toch eigenlijk is. Daar merk je natuurlijk weinig van als je van Maastricht naar Den Helder moet . Maar eigenlijk…. Ik bedoel, vandaag was het van even hup hup van oost naar west in een half dagje.

Dan moet ik denken aan de Verenigde Staten. En hoe onmogelijk dat daar is.

Feminisme. Het is minder vrouwvriendelijk dan het lijkt

Een beetje ronddolend op internet, kwam ik op één van de blogs uit mijn favorietenlijst. Ik zag een ietwat griezelig plaatje bij het onderwerp “feminisme en katholicisme” en klikte erop. Feminisme en katholicisme, een interessante combinatie, omdat sommigen dat waarschijnlijk niet zien samengaan. Maar het is maar wat je onder feminisme verstaat. In ieder geval zitten de schrijfster van dit blog en ik best wel op één lijn wat de betekenis betreft. Mijn constatering jaren geleden werd door haar namelijk bevestigd: feminisme is niet altijd zo vrouwvriendelijk.

Hoe werk zoeken je creativiteit bevordert (blijkbaar)

Op dit blog heb ik altijd hard geroepen dat werk zoeken een fulltime baan is. En dat is het ook. Maar dat kan namelijk helemaal niet. Ik heb het geprobeerd. Maar om mijn mentale gezondheid goed te houden, heb ik een tijdje terug maar besloten het aantal uren solliciteren wat terug te brengen.

Enfin, ik had dus ineens wat meer tijd over. En wat er dan gebeurt? Nou, cupcakes, gekruid gehakt en Instagram foto’s.

Kampioenschappen spuit elf

Ik vind het toch altijd weer een beetje apart; waarom komt de kritiek op evenementen als het EK voetbal pas tegen de tijd dat dergelijke evenementen al bijna beginnen? (In ieder geval wordt er vooral dan in de media aandacht aan besteed.)

Het EK werd al in 2007 toegewezen aan Polen en de Oekraïne. Vijf jaar geleden dus.